براد پیت برای همسرش آنجلینا جولی یک یادداشت عاشقانه نوشته که خواندنی است و نکات بسیار جالبی دارد.
همسر من بیمار شد. به خاطر مشکلاتش در کار، زندگی شخصی و سختیها و
شکستهایش در رابطه با بچهها، به طور مداوم عصبی و ناراحت بود. ۱۴ کیلوگرم
وزن کم کرده بود و در سی و پنج سالگی، فقط چهل کیلو وزن داشت.
پوست و استخوان شده بود و مدام گریه میکرد. دیگر یک زن شاد نبود و از
سردردهای مداوم، دردهای قلبی و گرفتگی کمر و عصبهای بین دندهای زجر
میکشید. اصلا نمیتوانست خوب بخوابد و تازه دمدمهای صبح خوابش میبرد و
در طول روز خیلی سریع خسته و کمانرژی میشد. رابطهی ما به لبهی پرتگاه
رسیده بود.
زیبایی کم کم داشت او را ترک میکرد، زیر چشمانش کبود و سیاه شده بود، با
کلافگی سرش را تکان میداد و دیگر مواظب خودش نبود. همهی فیلمها و
رلهایی که بهش پیشنهاد شده بود را رد کرد. من امیدم را از دست داده بودم و
فکر میکردم به زودی از هم جدا خواهیم شد. با همهی اینها، من زیباترین
زن دنیا را به دست آورده بودم.
او زن محبوب و ایدهآل بیشتر از نصف مردان و زنان کرهی زمین بود، و من
بودم که اجازه داشتم سرم را کنار او روی بالش بگذارم و شانههایش را در
آغوش بگیرم. پس شروع کردم با گل و بوسه و تمجید، محبت خودم را بهش نشان
دادم. غافلگیرش میکردم و هر لحظه به فکر شاد کردنش بودم. برایش هدایای
بسیاری گرفتم و فقط برای او زندگی کردم.
در مجامع عمومی فقط دربارهی او صحبت میکردم. همهی مسایل را به دلخواه او
پیش میبردم و او را در مقابل دوستان مشترک و در مقابل خودش، تحسین
میکردم. شما باورتان نخواهد شد که چطور از نو شکفت. حتی از گذشته هم بهتر
شد. وزن اضافه کرد و دوباره رنگ به رخسارش برگشت. دیگر عصبی نبود و مرا
بیشتر از همیشه دوست داشت. هیچ وقت فکر نمیکردم که میتواند این همه عاشق
باشد.
و آنگاه من یک چیزی فهمیدم: هر زن انعکاسی است از مردش.
اگر شما او را دیوانهوار دوست دارید، او هم عاشق خواهد شد.
براد پیت